Zapis windykacyjny a zapis zwykły

Zapis testamentowy zwykły to takie rozrządzenie, na podstawie którego spadkodawca może nałożyć na spadkobiercę obowiązek spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz wskazanej przez spadkodawcę osoby. Obowiązek ten może być nałożony zarówno na spadkobiercę testamentowego, jak i spadkobiercę ustawowego, a nawet na zapisobiercę (mamy wówczas do czynienia z tzw. dalszym zapisem). Istotą zapisu zwykłego jest to, że nabycie „zapisanego” przedmiotu nie następuje automatycznie z chwilą śmierci spadkodawcy, lecz dopiero w wyniku wykonania zobowiązania nałożonego na spadkobiercę. W takiej sytuacji to właśnie spadkobierca przekazuje zapisobiercy przedmiot zapisu.

Przykład: Spadkodawca pozostawił po sobie żonę oraz dziecko z poprzedniego małżeństwa. Sporządził testament, na mocy którego ustanowił jedynym spadkobiercą swoją żonę. W testamencie postanowił, że dziecko ma otrzymać kwotę 50 000,- zł. W takiej sytuacji spadek nabędzie żona (spadkobierca) i będzie ona zobowiązana do wykonania zapisu na rzecz dziecka swojego męża (zapisobiercy) tj. do przekazania mu wskazanej w testamencie kwoty pieniędzy.

Zapis windykacyjny jest zupełnie innym rodzajem rozporządzenia spadkodawcy. Zapis taki może być umieszczony tylko i wyłącznie w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego. Na podstawie zapisu windykacyjnego spadkodawca może postanowić, że wskazana przez niego osoba nabędzie przedmiot zapisu z chwilą otwarcia spadku, a więc od razu z chwilą śmierci spadkodawcy. Jednocześnie ustawodawca wyraźnie określa, co może być przedmiotem zapisu windykacyjnego.  Mogą to być jedynie rzeczy oznaczone co do tożsamości (np. nieruchomość, samochód, telewizor etc.), zbywalne prawo majątkowe, przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne lub też ustanowienie na rzecz zapisobiercy użytkowania lub służebności. Inaczej niż w przypadku zapisu zwykłego, przedmiotem zapisu windykacyjnego nie może być oznaczona kwota pieniędzy. W przypadku zapisu windykacyjnego zapisobierca staje się właścicielem zapisanego przedmiotu od razu z chwilą śmierci spadkodawcy. Zapis windykacyjny jest jednak bezskuteczny, jeżeli w chwili otwarcia spadku przedmiot zapisu nie należy do spadkodawcy albo spadkodawca jest zobowiązany do jego zbycia.

Przykład: Spadkodawca pozostawił dwie siostry i ustanowił je spadkobierczyniami testamentowymi w udziałach po ½. Jednocześnie na rzecz swojego najlepszego przyjaciela dokonał zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest kolekcja znaczków. Przyjaciel nabywa kolekcję znaczków na własność z chwilą śmierci spadkodawcy.

Zapisobierca windykacyjny ma przy tym obowiązki podobne do spadkobiercy. On też składa oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu zapisu, a obowiązany jest to zrobić w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o zapisie.  Podobnie jak w przypadku oświadczenie w przedmiocie spadku, oświadczenie zapisobiercy windykacyjnego może być złożone przed sądem lub przed notariuszem. Należy jednak pamiętać, że oświadczenie zapisobiercy zawsze dotyczy całego zapisu, nie może on bowiem części zapisu przyjąć, a części odrzucić. W razie nie złożenia żadnego oświadczenia we wskazanym terminie 6 miesięcy następuje skutek taki, jakby zapisobierca przyjął zapis.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Zapis windykacyjny a zapis zwykły

  1. Skwierzyna? pisze:

    Cudowny post, humor i dystans! Plus ogolnie bardzo fajny blog 🙂 Gratuluje! 🙂

  2. intimate pisze:

    Bardzo ciekawy blog będę częściej tutaj zaglądała. Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *